ΠΟΛΙΤΗΣ-ΟΠΛΙΤΗΣ

  Στον ΠΟΛΙΤΗ ΟΠΛΙΤΗ  για την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου διαλέξαμε την  συγκλονιστική ιστορία ενός σύγχρονου  Ελληνα  Στρατιώτη  με καταγωγή απο τον Πόντο   ως αφιέρωμα   .  Απο ανάρτηση στο facebook του Χρήστου Κλητσινάρη Απόστρατου Αξιωματικού    Πριν αρκετά χρόνια σαν σήμερα, όταν πρωτοκαθιερώθηκε η 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, έ ζησα ως Αρχιφύλακας Φυλακίου δίπλα στο ποτάμι του Έβρου μια εμπειρία την οποία ποτέ δεν θα ξεχάσω. Μεσημέρι όταν οι υπόλοιποι στρατιώτες του Φυλακίου ξεκουραζόταν, είδα έναν στρατιώτη να κατεβαίνει μόνος του στο ποτάμι. Επικίνδυνη περιοχή και πολλές περίεργες συναλλαγές γινόταν τότε. Τον ακολούθησα χωρίς να με καταλάβει για να δω πού πάει μόνος του και αντίκρισα μια συγκινητική εικόνα. Γονατισμένος με το πρόσωπο στραμμένο προς τον Πόντο να ψέλνει κλαίγοντας τον ψαλμό "Επί των ποταμών Βαβυλώνος εκεί εκαθίσαμεν και εκλαύσαμεν.......κολληθείη ἡ γλῶσσά μου τῷ λάρ...

  Στον ΠΟΛΙΤΗ ΟΠΛΙΤΗ  για την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου διαλέξαμε την  συγκλονιστική ιστορία ενός Ελληνα  Στρατιώτη  με καταγωγή απο τον Πόντο   ως αφιέρωμα   .  Απο ανάρτηση στο facebook του  Χρήστου Κλητσινάρη   Απόστρατου Αξιωματικού    Πριν αρκετά χρόνια σαν σήμερα, όταν πρωτοκαθιερώθηκε η 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, έ ζησα ως Αρχιφύλακας Φυλακίου δίπλα στο ποτάμι του Έβρου μια εμπειρία την οποία ποτέ δεν θα ξεχάσω. Μεσημέρι όταν οι υπόλοιποι στρατιώτες του Φυλακίου ξεκουραζόταν, είδα έναν στρατιώτη να κατεβαίνει μόνος του στο ποτάμι. Επικίνδυνη περιοχή και πολλές περίεργες συναλλαγές γινόταν τότε. Τον ακολούθησα χωρίς να με καταλάβει για να δω πού πάει μόνος του και αντίκρισα μια συγκινητική εικόνα. Γονατισμένος με το πρόσωπο στραμμένο προς τον Πόντο να ψέλνει κλαίγοντας τον ψαλμό "Επί των ποταμών Βαβυλώνος εκεί εκαθίσαμεν και εκλαύσαμεν.......κολληθείη ἡ γλῶσσά μου τῷ λάρυγγί...

  Απο ανάρτηση στο facebook του  Χρήστου Κλητσινάρη Χριστός Ανέστη. Τον δεσμό του Έλληνα με την Εκκλησία δεν μπορεί να τον κόψει κανείς. Ούτε ύπουλοι Πολιτικοί, ούτε Μασωνία, ούτε πληρωμένα ΜΜΕ, ούτε τα προσωπικά σκάνδαλα ορισμένων Κληρικών. Παρατηρούσα τις ημέρες της Μεγ. Εβδομάδος και του Πάσχα, την ηλικία των Προσκυνητών στο Μοναστήρι που εκκλησιαζόμουν. Οι νέοι ήταν η μεγάλη πλειοψηφία, οι οποίοι μάλιστα συμμετείχαν προσηλωμένοι και δακρυσμένοι κάποιοι, στις Ακολουθίες. Αντίθετα οι ελάχιστοι ηλικιωμένοι συζητούσαν ακόμα και για ...πολιτικά. Η Νεολαία την οποία εμείς εύκολα κρίνουμε έχει Αγνή Πίστη και νιώθοντας Προδομένη από όλους κάνει μεγάλη Στροφή στην Εκκλησία. Το θέμα είναι εάν ο Κλήρος είναι έτοιμος και εάν το επιθυμεί, να ανοίξει την Αγκαλιά της Καρδιάς του και να τους υποδεχθεί. Το δεύτερο θετικό είναι ότι η Νεολαία αρχίζει όχι μόνο να διακρίνει, αλλά και να επιζητεί Παραδοσιακούς και Αφιερωμένους Κληρικούς. Κάποιοι Μοντέρνοι Κληρικοί αυτοαπατώνται νομίζοντ...

  Κωστής Στεφανόπουλος, ο Άνθρωπος. Απλός, οικείος, σεβαστός, ηθικός, εύγλωττος, οξύνους, ευπατρίδης. Λέσχη Αξιωματικών Ιωαννίνων.  Σε κάθε του επίσκεψη για την Επέτειο Απελευθέρωσης, έβλεπες τον άνθρωπο Στεφανόπουλο να βουρκώνει.  Με την διαπεραστική ματιά του κοίταζε τα πάντα και όπως έλεγε     "Σαν να μην έχει περάσει ο χρόνος, σαν να μην έχει αλλάξει τίποτε από τότε που ως Έφεδρος Αξιωματικός , καθόμουν κάπου εδώ, ένα παιδάκι και έτρωγα.  Υπηρέτησα στα Γιάννενα και τα πονώ διπλά γιατί η καταγωγή μου είναι Ηπειρώτικη.  Θα έλεγα και τριπλά γιατί μου έχουν αφήσει και κάτι..... καρδιοχτύπια".  Γέμιζαν οι σερβιτόροι το τραπέζι του, πρώτο πιάτο, δεύτερο και μόλις έφευγαν οι κάμερες ζητούσε "μόνο λίγες ελιές και μια φέτα ψωμί" . Είχε αρχίσει η Μεγάλη Σαρακοστή!!!  Ήθελε όλοι να είναι καθισμένοι και να τρώνε, ούτε σερβιτόρο δεν ήθελε όρθιο δίπλα του.  Όταν τον συζητούσες, μάτια, αυτιά και νους καρφωμένα και προσηλωμένα πάνω σου.  Θ...